در خلوت زندگی، تحمل دلتنگی هايی که مدام به پنجره دل ما تلنگر می

زنند، آسان نيست...

خاطرات شيرين روی ريل ذهن ما به سرعت ثانيه ها می گذرند و ما دلتنگ آن

چيزهايی می شويم که روزی لحظه های دلپذيری می آفريدند....

يکی در اين گذر، دلش برای آدمهايی تنگ می شود که در بخشی از

خاطراتش جا خوش کرده اند. ديگری دلتنگ آواهايی است که از دور حواسش

را مينوازند.

آن يکی وقتی در آينه می نگرد، دلش برای شب از دست رفته گيسوانش

تنگ می شود و برای همه آن روزها، ماهها و سالهايی که به تدريج شفافيت

هايش را به آنها سپرده است.

من اما لا به لای اين حال و هوايی که ماندن و نفس کشيدن را معنا می کند

گاه دلم برای رفتن تنگ می شود.امروز دلتنگ خاطراتی شده ام که پشت

سر جا مانده اند و بی تاب آرزوهايی که از روبرو می گريزند....

شايد آخر دنيا آخر آرزوها باشد و همه آرزوها رنگ تحقق بگيرند و شايد تا

همين چند ثانيه ديگر آخر دنيا شود.

و رويای فرشته شدن همه آدمها که همیشه ذهنم را قلقلک می دهد تحقق

يابد... آدمهايی که الان هم روی زمين خاکی کنار ما هستند و ما آنقدر از

حقيقت آنها فاصله داريم و آنقدر زمينی شده ایم

که گاه يادمان می رود لازم نيست همه فرشته ها بال داشته باشند.

بيراهه راههايی که رفته ايم را به گذشته بسپار و گذشته را به باد

راه زندگی برای هيچکس رو به گذشته نبوده است

زندگی رو به فرداست که ادامه دارد، نه ديروز...

امروز بيست بهمن ماه سالروز تولد نرگس خانم هست .

نرگس عزيزيم چهارده سالگيت مبارک